Το ίδιο το νόημα αυτού που αποκαλούμε «συνεδρία Κοινωνικής Εργασίας» εχει αλλάξει. Μπορούμε μάλιστα να πούμε οτι η λέξη «συνεδρία» δεν υπερπληροί πια την αποδιδόμενη στην κρατούσα πρακτική της Κοινωνικής Εργασίας σημασία.
Η διεκπεραίωση διοικητικών – γραφειοκρατικής φύσης ζητημάτων του εξυπηρετούμενου, εμφανώς δεν νοηματοδοτούν την λέξη συνεδρία. Οφείλουμε όλοι να επαναδιαμορφώσουμε το νέο πρόσωπο της “ένδειξης” που καθιστά τον εξυπηρετούμενο, “αντικείμενο” της συνεδρίας. Το ζήτημα δεν είναι να προεξοφλήσουμε την φύση του προβλήματος και να αποφασίσουμε αν «προσφέρεται» (το πρόβλημα) για χρόνο συνεδριών της μεθοδολογίας μας, οσο τόσο στο αν η συνάντηση του εξυπηρετούμενου με τον Κοινωνικό Λειτουργό μπορεί αν αποβεί χρήσιμη στην προετοιμασία της “συνάντησης με το καθήκον”. Δηλαδή, το γενικό ζήτημα της ανεργίας -λόγου χάρη- εμφανώς δεν εναπόκειται πρός επίλυση στον Κοινωνικό Λειτουργό.
Ομως η διαρκής παραπομπή σε δομές παροχής κοινωνικών αγαθών, συσσιτίων, κοινωνικών φροντιστηρίων, επιδομάτων κλπ, το μόνο που κάνει είναι να συντηρεί το πρόβλημα, εφ΄όσον δεν τίθεται ξεκάθαρα στο συμβόλαιο συνεργασίας η προπτική κινητοποίησης του εξυπηρετούμενου…
Γενοβέφα Κασιδιάρη | Κοινωνική Λειτουργός